කතකට දිරිදෙන ඇඟළුම්… එකමුතු අත්වැල්නොකැඩෙන දම්වැල්පහනට තෙල් මෙන්නොබිඳෙන සෙනෙහස් ඉදිකටු තුඩකින්ජීවන ඔරුවක්පැද යමු අපි සැමනොබිඳෙන විලසින් නිමැවුණු ඇඟළුම්හදතටත් සතුටක්වැඩ

දිරිය කත සහ සොඳුරු කත… කම්හලේ ගේ දොරේවැඩ බිමේ සරු කෙතේදහදිය හෙලන කතරජකම් කරන්නටසුදුසු නමුදුඇතැම්හු ගරහති ඇයටඑහෙත්රූ

අම්මා හරිම රසයි… අම්මලාගේ දවසෙත්මගේ අම්මාරොටි පිච්චුවාඅම්මලාගෙ දවසෙත්අම්මලාබැදපු සොසේජස් කෑලිමැදට දාලාපාන් කෑල්ලක් දෙකට කපද්දියි,මගේ අම්මාපුච්චපු රොටියක් මැද්දටලුණු

සකියනි… තනිකමේ ඉන්නා බොහොමයක් දවස්වල දැනෙනවා සකියනි පොළොව නුහුලන පාළුව වැඩිවෙනවද මල් මේස වට කරගෙන පියඹලා ඇවිත්

කොරෝනා සමඟ ඇඟළුම් පිට බර දරුවනේ මේ ටික අහපල්ලාකළ සේවාව රන් අකුරින් ලියපල්ලාලියන්න පෑන දුන් අත ගැන

ගයන්නට සුමයුරු ගීයක්අසන්නට මිහිරි කවියක්අඳින්නට සිතුවමක්විඳගන්නට සොදුරු සතුටක් ගීතයෙන් ඔබේ සිතප්‍රීති වන සැටි සොදුරු මනරම්සිතේ ඇතිවන සෝතැවුල් දුක්ගීතයෙන්

ලෝකය අභිබවා ජයගොස පතුරුවමින් බ්‍රැන්ඩික්ස් නම රැදේ ගුවනත ගිගුම් දෙමින් එක්සත්වී එකටම බැදි පවුර ලෙසින් අපි සිටිනෙමු

කුසෙහි දරා දරුවන් වැදුවෙන් ඇයට අම්මා නමින් කිරුළක් පැළදුවේ හිසට ගලනා උනු ලේ බිඳු හැරවුණි කිරට හැම

හිසමත මහ බරක් උසුලාගෙන දරු පැටව් ගැන සිතමින් මුලු දවසෙම දිවා රෑ නැතිව වෙහෙසි දරුවන් රකින ඒ

පිණි පිරුණු අරුණැල්ලේ පිණි මලක් විලාසෙන් පැහැසරව- පැහැබරව හනික එමි, නිමේශයකින් සෙනෙහසේ නවාතැනට දඟ කරන කෙළිදෙලෙන් හදේ

පාරයි හදවත හැම මොහොතක දීම ගෙවුණු අතීතය මතක් වෙලා සිතන්න බෑ මට පෙර ලෙස ඔබ ගැන ඔහු

නුහුරු නුපුරුදු වසංගතයක් පෙර දිනක අප රටට පැමිණුනා වසංගත රෝගයෙන් අපසැම සුරකින්න සුව විරුවෝ පැමිණුනා ලොකු කුඩා

කුරුළු කොබෙයි වන සිවුපා සෙවන සොයා ගෙන එන්නයි පොලෝ ගැබෙන් එන දිය බිදු තව තව සීතල වෙන්නයි

පපුව කෙළවර පිපී හිනැහුණ පතොක් මලකට පෙම්කෙරු… පුංචි කන්දක ප්‍රථම ප්‍රේමය සුළං අහුරක් බිම දැමූ… මටම මමවත්

සිනා සලන සිනාමලීකෝල කැළුම් කෝමලීකැන්දා එන නැකත ලඟයිඑන මහේ… සතුටු සිනා මල් ගවසාකැන්දා එන සිනාමලීමගේ ගෙපැලෙ සිරිකළු වීගෙනෙයි

සසර කතර සැරි සරමින් යන කලක ලැබුවා උපත පින්වත් මවු කුස තුලක දසමස් පෙරුම් පුරමින් ඇය කුස

මගේ පුතේ නැගිටින්න එපා තව නිදියන්න අමතන්න කෙනෙක් නෑ සිහිනෙකින්වත් දන්න මේට්‍රන්ගේ සීනු හඬ එක හඬට වදිනකොට

ගමට ඇවිදින් තාම බොහෝ කල් නොවූවත්… ගත කලේ සැප සම්පතින් නොඅඩු දිවියක්… ගමේ උන් දැක්ක තැන පෙනුම