ஆரோக்கியமான மனம் உங்களை எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக வைத்திருக்கும் நோயற்ற வாழ்வே குறைவற்ற செல்வம் எனும் பழமொழியினை நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்…. உண்மையிலேயே ஆரோக்கியம் என்றால் என்ன? ஒருவர் நல்ல தேக ஆரோக்கியத்துடன் மற்றும் மனநோய்கள் இல்லாதிருந்தால்,
ரசதிய கிண்ணத்தின் மாபெரும் வெற்றி நாள் பிரண்டிக்ஸ் உறுப்பினர்கள் பல மாதங்களாக எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்த “ரசதிய” கிண்ணத்தின் கரப்பந்தாட்ட போட்டித்தொடரின் இறுதிப்போட்டி அண்மையில் மிக பிரமாண்டமான முறையில் நிறைவடைந்தது. அங்கு இளமையின் ஆற்றலையும் உற்சாகத்தையும் சிறப்பாகக்
ගුප්ත තරුණයා එය නගරයේ තිබූ ඉහල පන්නයේ අවන්හලකි. මෙයට නිතර යනු එනුයේ නවීන පන්නයේ ඇඳුම් ඇඳගත් ඉහල තරාතිරම්වලට අයිති ගැහැණු සහ පිරිමිය. ඇතැමෙක් පවුල් පරිසරයෙන්ම
ලෝකය පෙරලෙයි කාලය ගෙවි යයි දිනෙන් දින දියුණු වෙන ලෝකයේ වටිනාකමින් වැඩිම දේ කාලය කිව්වොත් ඔබ විස්වාස කරනවද? මුදලට බලයට හැමදේම යටත් වුණත් කාලය කියන
பெற்றோர் பாசம் அம்மா என்று அழுகின்றேன் அப்பா என்று அழைக்கின்றேன் இருவரும் இல்லாமல் இதய வலியால் துடிக்கிறேன் பாசம் இல்லாமல் தினம் தினம் இறைவனை வேண்டுகின்றேன் இறைவா! என் பெற்றோருடன் மறு வாழ்வில் மகளாய்
பெற்றோர் பாசம் ஆயிரம் வார்த்தைகளில் யாரை பற்றி வேண்டுமானாலும் எழுதலாம்! ஆனால் என்னை எழுதியவர்களுக்கு நான் என்ன எழுத. எதை கொடுத்தும் வாங்கமுடியாத அரியானம் தந்தையின் தோள்; யாரும் இழக்க விரும்பாத தொட்டில் அன்னையின்
அன்னையின் அன்பு! அறத்துப்பால் பொருட்பால் காமத்துப்பால் அதற்கும் அப்பால் ஒரு அதிகாரம்…. அதுவே எனது அன்னையின் அன்பின் பால்…. பாலூட்ட மடியில் வைத்ததிலிருந்து – ஒரு பாவைக்கு என்னை தந்துவிட்ட பிறகும் தொடரும் நேசம்
அன்பு… அன்பென்ற மொழிக்குள் அகிலமே அடங்கி போகும் உன் சிறு அன்பால் கொடியவரையும் குழந்தையாக மாற்றிவிடலாம் அழகான மொழி என்றல் அது அன்பென்ற மொழி மட்டுமே! அது யாரை வேண்டுமானாலும் அடைத்து வைக்கும் அதன்
පරාජිත ප්රේමය දවා හදවත පලා ගිය රුදු සළෙල කුමරෙකුගේ නමින් මවා කුමටද සිහින මන්දිර හලාහල කඳුළක් බොමින් නිවා සිත තුළ නැඟුණු ගින්දර විඩාපත් සිත සනසමින්
ප්රේමය මන්දාරම් බීරමක් මලකඩ කා ගිය ටකරන් වහලයට ඉහළින් ගැල්වනයිස් ප්රේමයක පැටලී, කේඩෑරි වූ කර්කශ ඉළ ඇට පෙළ ම දිරා ගිය ලණු ඇඳ මත භග්නාශාවෙන්
ප්රේමය ඇසුව පමණින් හිතට දැනෙනා මිහිරි වදනකි එයයි ප්රේමය බෙදන්නට හැකි දෙයක් වූවත් බදන් ඉන්නා දෙයකි ප්රේමය විඳින විඳවන දෙයක් වේ නම් ඒ තුළත් ඇත්තේම
පිය සෙනෙහස මතකයි තාත්තේ නුඹ සෙව්වා නිතරම මම ගොස් වැඩට ආ විගස ඇස් දුවයි මා වෙතට වෙහෙස නොබලා මාව වඩාගෙන තුරුලු කර දුන්නු හැටි රස
ප්රේමය සීමා මායිමක් කුමකටද දැනෙන ආදරේ පවසන්නට සිනිඳු සමනල් අත්තටුවක ලියා සඟවමි නුඹට දෙන්නට වෛවර්ණ පාට එක්කොට අවර්ණ කඩදාසියක් හැඩකොට ආදරේ පිරුණු සිතුවමක් අඳිමි සීරුවට
මව්පිය සෙනෙහස නිදිවරා මුලු රැය පුරාවට දිය කළා මහ සෙනෙහෙ කන්දක් පාදලා ඇස් හෙළි කලා මඟ පිරෙව්වා කුස නොකර අඩුවක් ඇතත් කුසගිනි මහමෙරක් මෙන් හිනැහිලා
ප්රේමය මල්වලට නොබැන ඉන්නම්ඒක සුබ නිමිත්තක්එක වගේ නූනෙ ඇයි නොඅසන්නඒක උන්ගේම කැමැත්තක්ආදරේ කියන්නෙත්ජීවිතෙන් එක පැත්තක්මගෙ ලොවේ නුඹ කියන්නේමඟ හැරුණු ඇත්තක් මාළුන්ට බෑ තමයිගස් දිගේ නඟින්නතිනර්වලටත්
මව්පිය සෙනෙහස කෑමොර දෙද්දී උළ ලේණිය දරු දුකට පත්තිනි රෙද්ද උගුලා දමමින් යැද්ද මළ මෝහිණී මහ පාරේ වැහැරිච්ච අමු හෙවනැල්ල අපෙ අම්මා බුදු වෙච්ච… දහ
ප්රේමය කියන්නේ අවශ්යම ඔසුවක් පැන් පොදක් ඉසින්නට හදවතේ ප්රේමයට ඉඩක් දෙනු මොහොතකට ඒ ගැන කියන්නට ආදරේ තවරලා රස පිරුණු කවියකට තවත් හැඩ කරන්නම් දැනෙන ලෙස
නිම නොවන මව් සෙනේ ළමැතුරේ හොවාගෙන- නුඹ දුන්න ආදරේ ඇති තරම් සුව තිබුණු නුඹ උකුල් යහනතේ දැඩි වෙද්දි ගත සවිය – මදි වුණා ඒ සෙනේ