අහස සේ දරාගමු හිස් තැනක් නොතියාම හිනා වුණ අතීතෙක.. ඉකි බිදුම් සමරන්න අවැසි නෑ කිසිදාක… මතක රිදවනු නමුත් හංගගෙන වරුසාව.. අහස සේ දරාගමු බෝ කරන්

මම දිනනවාමයි අම්මේ.. වසරක් ගෙවී නව වසරක් එළඹෙද්දී… සුවදින් පිරුණු පොත් දෝතට හිමිවෙද්දී… බ්‍රැන්ඩික්ස් වෙතින් අපෙ මාවත සරසද්දී… දිනනවා දිනක අම්මට මම සතුට දිදී….. Facebook

ස‍ළු වියන මනමාලි නෙතු අගට හිරු එළිය කලාතුරු දකින්න… පහන් කණුවක් ලෙසින් නිවස එළි කරන්න සළු වියන මනමාල සිනහ හඬ නඟන්න ඇමතුමක් නලා හඬ ඉක්මනට

අහිමි ප්‍රේමය සෙනෙහෙ දැනෙනවා දුරින් උන්නත්කැක්කුමයි මට නුඹ ගැන මං තරම් ඔය හිතට නැහුණද කියන්නකො කවුරුත් වෙන හිමි නැතත් නුඹ හිමි කරන් හිතේ මහ ගැඹුරුම

ජෝකර් ලස්සන රතු පාට බෝල දෙකොපුලට ගැලපෙන බෝල බෝල ලෝගු පොඩ්ඩට කැපෙනවා කෙසඟ සිරුරට සරී ජීවිතේ විනිවිදව දකිනෙමි දිළිඳු හදවත අස්සේ හැංගී විහිලුවට පණ දුන්නු

මව්පිය සෙනෙහස රන්වැලියට උඩින් පායන පුරහඳේ එළියයි මහා බෝධියේ ළදලු පත් සිප හමායන සුවයයි කලා වැව් දිය සේම සැමකල් සදාතන සිසිලයි මගේ අම්මේ නුඹේ ළඟ

ප්‍රේමය කඳු හිසට හිස තියන් හිරු දෙනෙත් පියවෙනා තරු කෙවෙනි යට ඉඳන් නුඹෙ දෙනෙත් මුමුණනා නීල ගුවනැබ තුරා තරු පොකුරු අහුරනා මුදු පවන් රැළි මතින්

பெற்றோர் பாசம் அம்மா என்று அழுகின்றேன் அப்பா என்று அழைக்கின்றேன் இருவரும் இல்லாமல் இதய வலியால் துடிக்கிறேன் பாசம் இல்லாமல் தினம் தினம் இறைவனை வேண்டுகின்றேன் இறைவா! என் பெற்றோருடன் மறு வாழ்வில் மகளாய்

பெற்றோர் பாசம் ஆயிரம் வார்த்தைகளில் யாரை பற்றி வேண்டுமானாலும் எழுதலாம்! ஆனால் என்னை எழுதியவர்களுக்கு நான் என்ன எழுத. எதை கொடுத்தும் வாங்கமுடியாத அரியானம் தந்தையின் தோள்; யாரும் இழக்க விரும்பாத தொட்டில் அன்னையின்

அன்னையின் அன்பு! அறத்துப்பால் பொருட்பால் காமத்துப்பால் அதற்கும் அப்பால் ஒரு அதிகாரம்…. அதுவே எனது அன்னையின் அன்பின் பால்…. பாலூட்ட மடியில் வைத்ததிலிருந்து – ஒரு பாவைக்கு என்னை தந்துவிட்ட பிறகும் தொடரும் நேசம்

அன்பு… அன்பென்ற மொழிக்குள் அகிலமே அடங்கி போகும் உன் சிறு அன்பால் கொடியவரையும் குழந்தையாக மாற்றிவிடலாம் அழகான மொழி என்றல் அது அன்பென்ற மொழி மட்டுமே! அது யாரை வேண்டுமானாலும் அடைத்து வைக்கும் அதன்

පරාජිත ප්‍රේමය දවා හදවත පලා ගිය රුදු සළෙල කුමරෙකුගේ නමින් මවා කුමටද සිහින මන්දිර හලාහල කඳුළක් බොමින් නිවා සිත තුළ නැඟුණු ගින්දර විඩාපත් සිත සනසමින්