![සුපෙම්පත](https://viyaman.lk/wp-content/uploads/2020/09/සුපෙම්පත-300x111.jpg)
සුපෙම්පත
සුපෙම්පත හිරු කිරණක්ව ආලෝක කරයි නුඹ… මගේ මුළු දිවියම ප්රබෝධවත් කරමින් සඳ එළියක්ව දීප්ත කරයි නුඹ… මා විඩා වූ දෙනෙත් සෞම්යවත් කරමින් විසල් තුරු වදුලක්ව
සුපෙම්පත හිරු කිරණක්ව ආලෝක කරයි නුඹ… මගේ මුළු දිවියම ප්රබෝධවත් කරමින් සඳ එළියක්ව දීප්ත කරයි නුඹ… මා විඩා වූ දෙනෙත් සෞම්යවත් කරමින් විසල් තුරු වදුලක්ව
හන්තාන අඩවියේ හන්තාන අඩවියේ හිම වැටෙන සීතලේ කණාමැදිරි එළි අතරේ ප්රේමයක් සැගවිලා… දූලි කුණාටුව අතරේ වසත් කල මිය යද්දී ඉරි තැලුණු බිම් අස්සේ ප්රේමයක් සැගවිලා…
පතිදම පෙම් පුරපු බැඳීමක සුව විදින යුවලකට පටන් ගැන්ම මෙන් අවසානයක් නොවන බැඳීමක අතරමැද අඩුපාඩු මුල් අදින එකෙක් දෙන හිස්තැනට තව එකෙක් රිංගන්න වචන ටික
දිලිසෙන ලොව දිලිසෙන ලොව තුල අරුමැසි කුමටද නුඹ නැති ලොව තුල නොදකිමි මම හීන දිලු – බ්රැන්ඩික්ස් මීරිගම ආයතනය – ඉදිකටු පන්හිඳ – Share
අවසන් ගමන් ඉර පායා අවරට යන වේලේ නුඹ සිටියා මා එනතුරු හැම වේලේ ගත වී ඇත විසි අවුරුදු හය මාසේ නැත කිසි විටෙක මා නුඹ
මව් සෙනහස සෙනෙහස හද බැඳගෙනඔබ මව්කුස පිළිසිඳගෙනනොදුටුව ඔබේ බිළිඳු රුවආදරය දැඩි විය ඔබෙ සිත… දියණියක වුවද පුත් රුවනක වුවදකම් නැත මගේ හද වැඩෙනු මා කුස
අම්මේ ඔබට… සඳේ රශ්මි මාලාවන් විහිදෙන විටඅප නිම්හිම් නැතිව ඒ දෙස බලා හිඳියිබුදුරැස් කඳන් විහිදී යන සේනෙත් අග දිලෙයිපාට පාට කොළවලින් මුළු ගමම චමත්කාරයෙන් බබළයිසුවඳ
නොසිතූ නිමේෂයක සිහිවුණා යළි… සීත සුළඟින් දැනෙනසීත අමතක වෙන්නඔබ සිනාසුණු විදියආයෙ මට සිහිවුණා… රිදුම් දෙන ජීවිතයඅමතකව හිනැහෙන්නඔබ කියූ කතා යළිරහසින්ම ඇසෙනවා… බොහො කලක් මා හෙළුෑසුසුම්
මං ඔහේ ලියනවා පාළුවක් හිතුවමලියන එක කවියකපුංචි හරි සැනසුමක්හිතට මගෙ දැනෙනවා හිතින් ආපස්සටයන්න මං හිතුණමමං ලීව කවි මතින්අතීතය දකිනවා පුංචි පද පේළියක්උනත් මට මහමෙරක්දැනෙන තරමට
අහිමි පෙමින් ලද තිළිණය මළ හිරු බැසයයිවෙරළ නිහඬයිසයුර රළ පිට රළ නංවයිමමද නිහඬයිනමුදු මා සිතිවිලි කැළඹෙයිසිහින් මඳ නළ මා ගත වෙලෙයිසීතලට මා දෑත පැටලෙයිමතකයට නැඟෙයිපෙර
කතකට දිරිදෙන ඇඟළුම්… එකමුතු අත්වැල්නොකැඩෙන දම්වැල්පහනට තෙල් මෙන්නොබිඳෙන සෙනෙහස් ඉදිකටු තුඩකින්ජීවන ඔරුවක්පැද යමු අපි සැමනොබිඳෙන විලසින් නිමැවුණු ඇඟළුම්හදතටත් සතුටක්වැඩ බිම අපගේසුන්දර නිවසක් සඳ හිරු තරු මෙන්දිදුලන ඇඟළුම්දිරි ඇති
දිරිය කත සහ සොඳුරු කත… කම්හලේ ගේ දොරේවැඩ බිමේ සරු කෙතේදහදිය හෙලන කතරජකම් කරන්නටසුදුසු නමුදුඇතැම්හු ගරහති ඇයටඑහෙත්රූ සිරියෙන් වැඩට ඇදෙනනිවසට සිරියාව මවනකතක් ඇතත් අප සනහනඈටදෙවියන්
හිත මිතුරු ජලය සුරකිමු දිවි හා සමයි සිතා ගඳක් සුවදක් රසක් පාටක් නැති දෙයක් ලොව තිබෙනවා දිවිය ලෝකෙන් ගෙනා අමුර්ත මේ ද විටකදී හිතෙනවා පොළෝ
තිබහට ‘වතුර’ මිස සමකළ හැකි ද අන් දෙය මාර්තු විසි දෙකයි ලෝකයේ ජල දිනය දොළොස් මසකට වරකි සමරන්නේ දිනය දැනෙන්නට සැමට ජලයෙහි ඇති අගය දැන්
සුරකිමු නිල් දියවර මිහිපිට පවතිනා සම්පත් බොහෝ ඇතීඉන් වටිනාම සම්පත නම් ජලය වෙතීලෝකයේ පැවැත්මට එය උපකාරි වෙතීසුවපත් දිවියකට දිව ඔසුවක්ම වෙතී කොතරම් විශාලව තිබුනත්
විමසුවොත් මගෙන් ඇයි වැස්සට ආදරේ කරන්නේ? වැස්ස හන්ගනවනේ මගේ කඳුළු හේතුවක් නොවිමසා කොන්දේසි විරහිතව කාටවත් නොපෙනෙන්න… ඇයි මේ තරම්ම ජල රළට ආදරේ කොයි
රැකේවී මනුසත් – තිබුවොත් ජලයත් සිහිල් පවනට තුරු වියන් පත් රැකෙයි දිනකදි මතු ලොවේ සොබා සිරි සුබ නැවුම් පිරි හෙට දිනක් අපගේ නෙත මැවේ පොළෝ
දියක අරුම නේක විසිතුරු සේද දිය ඇලි මවයි නිබඳව සිත්තමක්ශ්රී පතුළ සිඹ ගලන ගංගා අප ලැබූ මහ වත්කමක්කුඹුරු අස්වනු සරුසාර කෙත් නිවයි කුසගිනි මහමෙරක්පුංචි ජල
දිය බිඳුවක වටිනාකම කුසට අහර නැතත් අපට ජලය නැතිව සිටිය හැකිද දිය බිඳුවක වටිනාකම කවදා තේරුම් ගනීද ජලඋල්පත සුරකින වන රුක් රැකගන්නේ කොහොමද මිනිසුන් ඇයි
නසන්නට නොව රකින්නට දුන්හිඳ මනාලිය ආඩම්බර අසිරි ගෙනේ නිල් මානෙල් පියුම් පිපි වැව් පොකුණු පෙනේ රන්වන් ගොයම් කරලින් පිරි කුඹුරු පෙනේ නිල් දියවරින් රන් අස්වනු
රිසි ලෙස නොව නිසි ලෙස පෙනෙන හැමතැන රැකිය යුතුවේ ජලය අරපිරි මැසිමෙන් අපතේ යන්නට නොදි සතුටට නිස් කාරනේ ගියොත් වැසිකිලි වැසිකිලියට යලි යලිත් කල්පනාවෙන් වැඩේ