Author: Amila Sandaruwan

දැයක ජීවනාලිය ඇය පවර ගිරිහිස අවර තුරු සිප පවන ගෙන එන සිහිල් මිහිසර ළදැලියන් ගේ සිනහා කැන්දන සුපිපී හිරු මල ළතෙත් කරවන වැටෙන පිනි බිඳු

මම මට ආදරෙයි සඳ ගෙත්තම් නෙක දස්කම් අහස පුරා මැවේවී…. හිත රිද්දන් ඇස වැස්සෙන් නේක දිනේ තෙමේවී.. දස දහසක් මිනිසුන් මැද මා අසලින් රැඳේවී.. මගෙ

නව අස්වනු මංගල්ලේ සඳ තරු අධිපති ශිවදෙවියන්ගේ.. සීමා මායිම් නැත අප දන්නේ.. සෝකය දුරලා සෙත සලසන්නේ.. හින්දුන් ලෙස අපි දෙවිඳු පුදන්නෙ.. නව වසරේ මුල කිරි

අපේක්ෂා ඇහැළ මහේ දිනක දිදුලන නිල්මිණි දෑස බැඳුණු ඒ සෙනෙහස තාමත් ඒ ලෙසින් ම ය ගෙවී ගෙවී ගිය මතකය නුඹ මවක් වු දිනයක කොයිතරම් නම්

පිබිදුණු අපි දහසක් සිතු පැතුමන් පොදි බැඳගන්නේ හිරුටත් හොරෙන් නව දවසක් අරඹන්නේ පෙර දුක් කම්කටොලු සැම බාධක බිඳගන්නේ යහපත් පුංචි සිතුවිලි එක්‍ රොක් වන්නේ එකමුතුකමින්

අහස සේ දරාගමු හිස් තැනක් නොතියාම හිනා වුණ අතීතෙක.. ඉකි බිදුම් සමරන්න අවැසි නෑ කිසිදාක… මතක රිදවනු නමුත් හංගගෙන වරුසාව.. අහස සේ දරාගමු බෝ කරන්

මම දිනනවාමයි අම්මේ.. වසරක් ගෙවී නව වසරක් එළඹෙද්දී… සුවදින් පිරුණු පොත් දෝතට හිමිවෙද්දී… බ්‍රැන්ඩික්ස් වෙතින් අපෙ මාවත සරසද්දී… දිනනවා දිනක අම්මට මම සතුට දිදී….. Facebook