![උදයක සිරි](https://viyaman.lk/wp-content/uploads/2020/09/උදයක-සිරි-300x111.jpg)
උදයක සිරි
උදයක සිරි කන්ද උඩින් ඉර මාමා එබී බලනවා දෙවැට දිගේ මල් පිපිලා සුවඳ හමනවා සීතල පිනි කැට තුරු අතරින් බිමට වැටෙනවා උදෑසනක
උදයක සිරි කන්ද උඩින් ඉර මාමා එබී බලනවා දෙවැට දිගේ මල් පිපිලා සුවඳ හමනවා සීතල පිනි කැට තුරු අතරින් බිමට වැටෙනවා උදෑසනක
අහිමි සෙනෙහස පුරා සඳ රැස් ගලන අහසට උනා තරුවක් එළිය දෙන්නට කියා මෙතුවක් ආදරෙයි මං බැරිය සෙනෙහස ලියා ගන්නට ආදරේ මගෙ පතා මෙතුවක් කාලයක් ඹබ
ණයට ඉල්ලා අමනාප නොවන්න දෙතුන් දවසක් තිස්සේ අම්මා මුළු ගැන්විලාඒ මුහුණ මැලවෙද්දී බැහැ ඉන්න ඉවසලාහය හතර නොදත් මම ඇය නමට පවරලාඅප්පච්චි බොහො කල් ලූ අපෙන් දුරකට
නිහතමානීකම දවසක් කූඹියකු නැඟ අලියකුගෙ පිටේසිතුවලු මගෙ බරට දැන් මූ බිමට වැටේමෙවැනි විකල් අදහස් ඇති අයද රටේහමුවිය හැකිය සැරිසැරුවොත් හතර වටේ දැනුමට වඩා ඇත මනසේ උඩඟුකමනොහැඟේ
හැරදා යෑම බිනර මල් කැකුළු පූදින බිනර මහේකඳුළු මල් කැකුළු මිලිනව වැටී ගියේකළු ගල් වුණත් උණුවන දාරක සෙනෙහේනොදැනුණාවත්ද අතහැර යන්න ගියේ මල වට සිටි බඹරු මල
හැරගිය නුඹ සඳරැස් වැටී දිදුළන රෑ මිදුල පුරානිහඬයි මගේ හිත මෙනි එය බලනු ඉරාදහසක් පැතුම් එකතුව පන්හිඳෙන් අරාලියනෙමි මගේ සෝ සුසුමන් දිවිය පුරා වෙළුණා එදා දෙදෙනා
නොලද ආදරේ විඩාබර ගතට ඔසු ඔබේ මුදු සිනහවයිහදට නිසසල ඇවැසි ඔබෙගේ සෙනෙහසේ කතාවයිජීවිතය ගොඩනඟන්නට ඔබව උවමනයිඔබේ මුව සිපගන්න අවැසි මේ වෙලාවයි බෑවුමක් ඇති තැනනි දියපහර
ආදර අප්පච්චි ගඳ හමන කොහු වට්ටිය හිසේ තබාදිවා රෑ දෙකෙහිම කොහු මෝලටම වෙලාකුසයට කිසිඳු අහරක් වත් නොගෙන මෙමාදිවියම කැප කළේ නුඹ වෙනුවෙන්ම තමා අම්ම ගියත් තනිකර
ඔබයි මගේ අප්පච්චි සතුටකදීහිනා නොවෙනදුක හංගන්බලා හිඳිනමුවින් එකදු වදනක්වත්නොදොඩා මුනිවතම රකිනනමුදු,දරු පෙමින් සිත යටදස දහසක් බස් තෙපලනඅපෙ අප්පච්චි… ඉරට වඩා එළිය බෙදනසඳු වාගේ සිසිල සදනදිරිය වෙලා
හදවත හදවත ඔබ මගෙ කෙසේ දකින්නද කඳුලින් මගෙ ඇස් පිරෙන නිසා ලස්සන වදනක් කෙසේ අසන්නද මගෙ හදවත ඉකිගසන නිසා… පිවිතුරු හදවත කෙසේ රකින්නද ඔබ මා
සංසාර මාවතේ නොවෙනස්ව යන්න ජීවිතේ දුර පසුකරන් මං පැතුවා… නුඹත් එක්ක හිතුවේ නම් නෑ මොහොතකටවත් යන්න බැරි බව ඒ දුර මං දැක්කේ හීනයක් බව කවදාවත්ම
නුඹ දන්නේ නැති වුණත් හිතට දැනෙන හැඟෙන හැමදේම හදවතේ සිරගෙයක් කරන් විඳින විඳවන කාටවත් නොපෙනෙන හදවතේ පුංචිම ඉඩක් අරන් පෙනෙන නොපෙනෙන දුර ඈතකම සොය සොයා
ආදරේ නැළවිල්ල අම්මා ! හිරුට පෙර නෙතු පියන් ඇර හිරු කිරණ අතරින් සිනාසී කිරට හඬන දරු පැටව් සතපවා ලෙය කිරි කර නිසි ගතට වෙහෙසක් දැනුණ’මුත්
ආලෝකයේ උල්පත පාට සරුංගල් මල් පෙති සිහින දැකපු අම්මා කුසේ දැරූ බිලිඳු රුවට ජීවය දුන් අම්මා ආහාර අරුචි වී අකැපව ගිලන් වූවත් අම්මා හැම දුක්
කුසගින්න නොදත් ගැහැනිය සීනි මුල තියෙද්දිත් කහට බොන අම්මා රස්නේ බත උයද්දිත් හීලි බත කන අම්මා හාල් අඩු දවසටම බඩගිනි නොඑන අම්මා දැලි ගවුමටම පෙම්
ආදර මගේ පියාණනි! පවසමි තාත්තේ ඔබ ගැන මා දුටු ගුණ සුවඳ පොඩි අවධියේදී අප රැක ගත් හැටි පුදුම දහඩිය මුගුරු වැඟිරෙමින් මුළු ඇඟ පතඟ වෙහෙස
ගෙදර බුදුන් අම්මා දස මස කුස තුළ දරලා මා බිහි කළ අම්මා සිරුරෙහි ලේ කිරි කරවා මා කුස පිරවූ අම්මා සැම සැපතම මට ගෙන දුන්
දුවේ පුතේ ඉතා හොඳින් මේ ටික නුඹේ හිතට ගන්න… එකිනෙකාට ගරු කරන්නේ මනුස්සකම දන්න අයයි….ගරු කිරීම දන්නේ අපේ සමාජයේ බොහොම ටිකයි….නැති බැරි අය ඇති හැකි
ආදරණීය තාත්තා හංග හංගා අතේ කර ගැට කදුළු නෑ කිසිදාක පෙන්නා.. දරුවෝ හිංදා රෑට රෑටත් ඇස් ඇරන් නොසැලීම උන්නා.. මහා නුග රුක් බුරුත ලෙස සම
පණ නළ සීතල පිණි බිඳු වැටෙන උදෑසනේ හිරුටත් පෙර උදේ රැයින් අවදි වුණේ මිහිරි හඬින් ගී කියලා කුරුල්ලනේ අනාගතය ජය ගන්නා දියණියනේ දිරිය කතුන් පණ
දිරිය දියණි අම්මේ අම්මේ කාලෙකින් මං ගමට ආවේ දකින්නයි නුඹේ සිනහාවන් ඇයිද අම්මේ නුඹේ මුහුණේ මේ පෙනෙන්නේ කඳුලුවන් මහන මැෂිමේ දුකක් නෑ මට ඉන් වියන්නේ