තිබහට ‘වතුර’ මිස සමකළ හැකි ද අන් දෙය මාර්තු  විසි දෙකයි ලෝකයේ ජල             දිනය දොළොස් මසකට වරකි සමරන්නේ           දිනය දැනෙන්නට සැමට ජලයෙහි ඇති               අගය දැන්

සුරකිමු නිල් දියවර මිහිපිට පවතිනා සම්පත් බොහෝ               ඇතීඉන් වටිනාම සම්පත නම් ජලය                  වෙතීලෝකයේ පැවැත්මට එය උපකාරි             වෙතීසුවපත් දිවියකට දිව ඔසුවක්ම                   වෙතී කොතරම් විශාලව තිබුනත්

විමසුවොත් මගෙන් ඇයි වැස්සට ආදරේ කරන්නේ?      වැස්ස හන්ගනවනේ මගේ කඳුළු     හේතුවක් නොවිමසා     කොන්දේසි විරහිතව     කාටවත් නොපෙනෙන්න… ඇයි මේ තරම්ම ජල රළට ආදරේ     කොයි

රැකේවී මනුසත් – තිබුවොත් ජලයත් සිහිල් පවනට තුරු වියන් පත් රැකෙයි දිනකදි මතු ලොවේ සොබා සිරි සුබ නැවුම් පිරි හෙට දිනක් අපගේ නෙත මැවේ පොළෝ

දියක අරුම නේක විසිතුරු සේද දිය ඇලි මවයි නිබඳව සිත්තමක්ශ්‍රී පතුළ සිඹ ගලන ගංගා අප ලැබූ මහ වත්කමක්කුඹුරු අස්වනු සරුසාර කෙත් නිවයි කුසගිනි මහමෙරක්පුංචි ජල

දිය බිඳුවක වටිනාකම කුසට අහර නැතත් අපට ජලය නැතිව සිටිය හැකිද දිය බිඳුවක වටිනාකම කවදා තේරුම් ගනීද ජලඋල්පත සුරකින වන රුක් රැකගන්නේ කොහොමද මිනිසුන් ඇයි

නසන්නට නොව රකින්නට දුන්හිඳ මනාලිය ආඩම්බර අසිරි ගෙනේ නිල් මානෙල් පියුම් පිපි වැව් පොකුණු පෙනේ රන්වන් ගොයම් කරලින් පිරි කුඹුරු පෙනේ නිල් දියවරින් රන් අස්වනු

රිසි ලෙස නොව නිසි ලෙස පෙනෙන හැමතැන රැකිය යුතුවේ ජලය අරපිරි මැසිමෙන් අපතේ යන්නට නොදි සතුටට නිස් කාරනේ ගියොත් වැසිකිලි වැසිකිලියට යලි යලිත් කල්පනාවෙන් වැඩේ

දිය බිංදුව පුංචිම පුංචි උල්පතකින් උපන් ජල බිංදු සනුහරේම කියන දේ නාහන විසේකාරම ජල බිංදුවක් මං හිතේ හැටියට හැම පාරකම යන ඔය අතරෙ අහම්බෙන් දුටුවා

සුරකිමුු මිහිමව දුන් දායාදේ ජල සම්පත සුරකිමු යන වදන් පෙළේ අනගියි අපට මිහිපිට ඇති දායාදේ. සීතල සිසිල් දිය දහරා ඇති දෙරණේ සුරකිමු රකිමු පණමෙන් ජල

බුලට් හෙවත් මූනිස්සම් කවි (අවි) – සුරකිමු සැමදා වතුර අපේ පණ මෙන් හිතලා පරිසරයට හිතකාමී කටයුතු – කරන්න මොහොතක් සිතුවාද ඔෆිස් යන ගමන් ගෙදර කුණු

“පුත නුඹ” මහමෙරකි මට   දහසක් පැතුම් පුරවා ගෙන හද මැද්දේපුත නුඹ ගැනයි සිතුවේ අතැඟිලි යුද්දේකවුරුද මගේ දිවියට ගිනි අවි විද්දේ නැත පිළිතුරක් අද මා