![මිනීමරු යාලුවා..](https://viyaman.lk/wp-content/uploads/2021/02/මිනීමරු-යාලුවා..-300x111.jpeg)
මිනීමරු යාලුවා..
මිනීමරු යාලුවා… රස්සාවක් සොයා දහ අත දුවනකොට අලුගෝසුවෙක් ඕනෑ යැයි කියන කොට පව්කාරයින් වනසන යම පල්ලෙකුට දෙවරක් නොසිතා ලැබුනා රස්සාව මට තුන් මාසයක් දඟගෙයි නිති
මිනීමරු යාලුවා… රස්සාවක් සොයා දහ අත දුවනකොට අලුගෝසුවෙක් ඕනෑ යැයි කියන කොට පව්කාරයින් වනසන යම පල්ලෙකුට දෙවරක් නොසිතා ලැබුනා රස්සාව මට තුන් මාසයක් දඟගෙයි නිති
නොලද නුඹට නෙතු කතා කර නුඹෙන් ලද ආදරය තුරුලු කර හදවතට මං සිතින් විඳවනවා වැසි වසින වෙලාවට නින්ද නැති මැදියමක නුඹ ඇවිත් නෙතු මතට කෝලමක්
දයාබර මවුනි පින්බර උදෑසන පිබිදී කුසුම් මෙන් දෙවැට දිගේ ඇදී නුඹේ තුරුළට අවුත් ගෙවයි හිරු අවරට යනතෙක්ම …. ජීවිතේ ගෙවන්නට අර්ථවත්ව සිනාසෙන්නට දුකේදී පවා ප්රගුණ
බුලට් හෙවත් මූනිස්සම් කවි (අවි) – තුරුණු වියයි ආදරයයි තුරුණු වියට ආදරයක් ඕන ඒක නම් ඇත්තයි දිනෙන් දෙකෙන් කිසිම අයෙකු හඳුනන්නට බැහැ සත්තයි ආදරයයි රාගය
බුලට් හෙවත් මූනිස්සම් කවි ( අවි) මේ පින් බිමේ ඉපදුන ඔබ පින්වතෙකී ගුණදම් කියා දී මවුපියෝ ඔබ සුරකී සිත තුළ තබාගෙන මවුපියෝ කියූ වැකී ජීවත්
73 වන නිදහස හෙළ ධජ ඉහළ ඔසවා හිස මුදුන නමා විරුවන් සිහිකරන්නේ අත් පපුවෙ තබා රට දැය රකින්නට දිවි දුන් විරුන් සැමා ණය නැහැ ඔවුන්
නිදහස නිවහල් වූ දේශයක සිට නිදහසේ සිතුවිලි ගොනුකරන්නට… ජීවිතය විඳින්නට ජීවිතේ කියාදුන් ඒ සොඳුරු මතකයන් හිටියා නම් එදා මෙන් අදත්… වීර පුරන්අප්පුලා… ගොන්ගාලේගොඩ බණ්ඩලා… කොච්චරරක්
ආදරය දුන්නොත් ආදරය වැරදි සිතකට විඳවන්න වෙයි අපට මැරෙනතුරුම පුදන්නට හැකිනම් අහිංසක සිතකට ආලය තමයි ලෝකයේ ලස්සනම වචනය ආදරය යන අකුරු සතරට පොවන්නට පණ සිතේ
කට උත්තරය මගේ හිතේ ඇති දුකට කෙරුවා මන් වැරැද්දක් ඒත් මට ඒ නිසා නෑනේ පසුතැවිල්ලක් ඉස්පෙක්ටර් මහත්තයෝ අහන්නකෝ වතාවක් මගේ කටඋත්තරය ඒක දිග කතාවක්… මගේ
ජීවිතේ හැමදේම ලැබෙන්නෙත් නෑ ලැබුන දේ වටින්නෙත් නෑ මිනිස් සිත එහෙමමයි සනසන්න ලේසි නෑ දුකින් හිඳ ඵලක් නෑ සදාකල් ඉන්නේ නෑ ලැබුන කෙටි ජීවිතේ ගෙවෙනකම්
ඇයි කුරිරු වුණේ නුඹ මහමෙරක් පැතුම් බැඳ සිත ඇතුළේ රඳවගෙන හැඟුම් මගෙ පුදකෙරුව නමුදු දැන් ඔබ කොහෙද ඉකිගසන මගෙ සිතට සිහිල් වැස්සක් වෙන්න නුඹට නොහැකි
ස්තූති ඉතින් ගොදුරු වී රුදුරු වසංගතයට අඳුරු වූ යුගයට සොඳුරු ලෙස බෙදා හදාගෙන නැඹුරු කළා සුපුරුදු ජීවිතයට, බ්රැන්ඩික්ස් ඉහළ සිට පහළ කළමනාකාරීත්වයට ප්රතිකාර කළ රෝහල්
මිහි මත දෙවිවරු අන්තිම හුස්ම පොද ගිලිහී යන වේලේ ගිලිහුන හුස්ම යළි අරගෙන දෙන තාලේ දෙවියන් මිහිමතට වැඩලා මේ කාලේ වෙහෙසෙන හැටි
මගේ දුවට ජයසිරි මා බෝධියට පුද කළ පියුමක් වගෙයි ඔබ මගෙ දුවේ කලා වැව් දියවර පිස හමා එන සිසිල විඳ හිනැහෙන් දුවේ සඳට පෙම් බැඳි
ගැහැනියකගේ සුසුම හිමි ඔබ සටනකය රෝහලේ දිවා රැයේ රටා දැමූ පැදුරේ මම හිඳිමි බියේ තබලා ගියත් ඔබෙ එඩිතර ගතිය ළයේ මගෙ හිත
කොරෝනා ඇය ගෙන ගියා ගිහින් එන්නම් අම්මේ කියලා ගිලන් රථයෙන් ඇය ගියා කුසේ සිටි සත්මසක දරුවත් ඇයත් සමගින් නැග ගියා ඇඳුම් පැලඳුම් දවස් ගාණට බෑගයේ
කැපවීමෙන් ලොව දිනන අපි උදෑසනින් නිවසින් පිටවී එන්නේ අගනා ඇඳුමක් අපි නිම කරන්නේ ගතේ දිරිය අප වෙනුවෙන් අපි කැප කරන්නේ අඳුරු වැටෙද්දී නිවසට යළි පැමිණෙන්නේ
යොවුන් ආදරය හිඳින්නට නොහැක මටනුඹ නැතුව තත්පරයක්සොයන්නේ නුඹේ රුවයිගෙවන හැම මොහොතක් දැනෙන්නේ මාගේමයි කියානෑනේ කිසි සැකයක්සිතන්නේ නුඹේ ගැනයිකොතැන හෝ සිටියත් කවදාකවත් නොදැනුනුමේ හැඟුම් පොදියන්හිතට ඉබිකරන් මාගේකරපු සන්තාපයක් ආදරය
තාත්තා කොයිතරම් හයියෙන්අල්ලගෙන උන්නත්තාත්තේ ඉක්මනටඔය අත අතහැරුණා මටමං දන්නවාඅදත් මං තනිවෙන අසරණවෙනහැම මොහොතක මතාත්තා මගේ ළඟ ඉන්නවා කියලාජීවිතේ ගෙවුණ අඳුරු ම දවස්එකින් එක තවත් ගෙවෙද්දිනුඹේ
ගැහැනිය චන්ද්රයාගේ වටකුරු බව දමල්පෙතිවල සිනිඳු බව දහිරු රැස්වල කාන්තිය දමුවන්ගේ තියුණු බැල්ම දපිනි බිඳුවල සිසිලස දබට දඬුවල හීන් බව දලතාවෙන් එනෙන සුළං ගතිය දමොනරාගේ
මවු සෙනෙහස හසර නොදත් දිවි අරුණැල්ලේ මහා මේඝ සිඳ බිඳ දැමුවේ අසුරු සැණක් වූ ඔබේ සෙනෙහසමැයි හිරු සඳු තරු වී පායන්නේ… වාං දමන මවු සෙනෙහස