![ආදරය](https://viyaman.lk/wp-content/uploads/2020/09/ආදරය-300x111.jpg)
ආදරය
ආදරය ආදරය මට පෙනුණේ හඳ එළිය වගේ ඒ හඳ එළියෙන් අඳුර මකාගෙන යන්න හැදුවා විතරයි වැහි පොද වැටුණා… බය වෙන්න එපා, මං ළඟ ඉන්නවනේ… ඔයා
ආදරය ආදරය මට පෙනුණේ හඳ එළිය වගේ ඒ හඳ එළියෙන් අඳුර මකාගෙන යන්න හැදුවා විතරයි වැහි පොද වැටුණා… බය වෙන්න එපා, මං ළඟ ඉන්නවනේ… ඔයා
හරිම සුන්දරයි හීනයක් වෙනුවෙන් නිදිමත එක්ක හරි හරියට මට්ටු වුණාපොත් ගොඩක්කහට කෝප්පයක් පුංචි එළියක් එක්කකාමරේ තනිවුණු තැන්වල…හීන එක්කම නොදැනීමනින්ද ගිහින්…එකපාරට ගැස්සිලාඇහැරුණු වෙලාවට…හීන කැරකෙනවා ඔළුව වටේටම…
මගේ දූ මගෙ දුවේ නුඹේ ලෝකය මට වඩා ඉහළින් තියන්නට දිවා රෑ නොබලා වෙහෙසවන්නේ මා ගතේ හයියටත් වඩා හිතේ ශක්තියටයි… ගුණගරුක දියණියක් කරන්නට ඉගෙනුමේ ඉහළටම
සොබාදහමේ ටොක්ක (කොවිඩ් 19) මෑණිය ලක් මවුනි මේ සුන්දර සොබාදම අයිතිය ඔබෙයි මේ විශ්වයෙ හැමදේම රන් රිදි මුතු මැණික් දෝතෙ පුරවගෙන සම්පත තමයි ලක්බිම මිනිසුන්ට
අප්පච්චි සෙවනැල්ල ඔබයි මා පසුපසින් ළඟ හිඳින සඳඑළිය නුඹම වේ මගෙ ලොව එළි කරන දිවි කතර මඟ පෙන්වු නුඹයි මුළු ශක්තියම නැඟිටින්න අතදුන්නු නුඹයි මගෙ
මව්පිය සෙනෙහස අනන්ත වූ මෙම ලොවම පුරා මා සැරිසැරුවා සසර පුරා ඇගෙ කුස මා වෙත පිරිනැමුවා මගෙ මව්තුමි ඔබ බුදු වේවා ආදර වදනින් මා සැනසුවා
මවකගෙ කඳුළු… පපුව අස්සේ කැකෑරුණා මහාමෙරක් දුක වාවගන්න බැරුවයි ඉහිරුණෙ කඳුළු කැට තවත් ඉතින් දුක් දෙන්නට එපා අම්මට සමාවෙලා අහගනින් පුතේ ඈ ඒ විඳි දුක
සැනසීම දරාගන්න බැරි තරම් ආදරේ උනාට ලංකර ගන්න බැරි තරම් දුර නේද අපි එහෙම හිතෙද්දි… දැනෙන දුක කොහොම කියන්නද… ඒකත් හරි සැනසීමක්… ලඟ ඉඳන් විඳවන
රත්තරන් අම්මේ මහ මුහුදේ මහ සුළඟට රුවල ඉරෙයි යන බියෙන් වෙර දරාන දුක උහුලන පිං කඳ නුඹ මගෙ අම්මේ… මඩ වගුරේ හැඩට පිපුන පිපී දිලී
මගෙ කඳුළ සතුටෙදි විතරමයි ඔයා මගේ ලඟ හිටියේ සිනාව… ඇත්තමයි මුලාවක් ලොව දකිනා සොඳුරු සිනාව… දුක දැනුන සිත රිදුන සෙනෙහස විඳින සොම්නස ලබන සැම මොහොතෙම
ජීවිතය ජීවිතය නදියක්ය නිසසලව ඇදහැලෙන විටෙක සැඩපරුෂ මුත් මනරම්ය ජීවිතය… දහසකුත් බාධක මැදින් ඉදිරියට ඇදෙන්නේ… ජීවිතේ ජයටැඹට මාවතක් සොයන්නේ… විඳවන්න නොව විඳින්නට ඇත ජීවිතය හැමදාම
හැර ගිය ඔබට…💔 අද වාගේම මතකයි මට ඒ දවසහමු වෙමු අපි කීවා අද සවසසතුටින් ඉපිලුනා ඔබ දැකුමට සිතටවැව් තාවුල්ලට එමු කීවා ඔබ මෙමට සවස් වෙන තුරුම
වෙසක් තෙමඟුලට පිබිදුණු පැතුමක් කෙනෙකුට යහපතක් වෙන දේ කරන්නට…. අදිටන් කරගන්න ජීවත්වෙන ටිකට…. නිරතුරු අනෙකාට ගෞරවයක් දෙන්ට ….. හුරු වෙමු අපිත් බොදු පිළිවෙත් පිළිගන්ට ….
පය නොම පටලන් හිරු තිලක තියන යාමයේවන සතුන් පිරුණු ලෝකයේබර කරට අරන් දෝනියේ පය තියමු සෙමෙන් ජීවිතේනිති සවිය ඇතත් මා සිතේමට බරයි නුඹෙ අනාගතේහෙට සුසුම්
අම්මලා මස් ඉරා ලේ හලන් දරු පැටව් වැදු දාම එක්වරයි හිනැහුනේ මුල් වරට හැඬුවාම හිර කරන් උඩු දුවන වේදනා අමුවෙන්ම අම්මලා ඉකිබින්දෙ රහසින්ම හීනෙන්ම අඩු
ඇයයි ලොවට ජීවය දෙන දෙවඟන මව් කුසේ දස මසේ ගෙවාගෙවමෙලොව එළිය දකින බිළිඳියදිනෙක, දියණියක, සොයුරියක, ගැහැණියක, මවක ලෙසින්ලොවේ උත්තරීතර පදවිය ලබාලොවක් සනසන්නී දරන්නට බැරි දුක්
ගැහැණිය මේ මහා පොළවද මන්දා හිරු සඳු නැගුනට නෑ කිසි වෙනසක්… ළඳුනගේ ජීවීත අමිහිරි කවියක්… ඒ හැම දේකදී ලබාන දිරියක්… හදවත කර ඇත සවිබල අවියක්…
මගෙ අම්මා සතුටු සයුර මත කඳුළු කැට ඇත ගැඹුරු ජලය මත දුක් සෝසුසුම් ඇත වසා පැතිරුණු සිනා ගඟුල මවයි සතුටු ලෝකයක නිහඬව ගලායන සතුටු සයුර
කිරුළු පලඳින දිනන දියණි කොපමණ ඈයෝ හෙලුවත් ඔය අනඟ බැලුම් ඇය නම් නොවේ බැලුවේ
අස්වැසිල්ලක් මගේ සිතට අස්වැසිල්ලක් රිදුම් දෙයි හද කිතිකැවිල්ලක් නොපෙනෙනා දුර ඈත ගමනක් ඔබත් එනවා සොඳුර තවමත් රූ රටා ඇඳෙනා හද ළඟ නැටුම් නටනා පෙම්වතෙකි ඔබ
බුලට් හෙවත් මූනිස්සම් කවි (අවි) – අවුරුද්දත් වෙනස් වෙලා ගහ කොළ මල් ඵල බර වී – වසන්තයට සැරසෙන්නේ කොවුල් නදින් මියුරු ගීත – අවුරුදු එනවයි