දෙව්දුවයි නුඹ නැගණියේ… නංගියේ තවම අහසේ තරු ගනිනවදපන් පැදුරේ සුව හොඳ හැටි දැනෙනවදහීනෙන් ඇවිත් අම්මා ළඟ ඉන්නවදඅයියා නැතිව මේ රැය නුඹ ගෙවනවද තල් කොළ අතරින්

අම්මලාට ලැබේවා තෙරුවන් සරණ… ජීවිතේ පුරාවට දුක් ගැහැට වින්දකදුළු පිණි තවරලා මලින් මකරන්දවේදනා නිමක් නෑ දැවෙයි ගිණි කන්දසිතුවමක් තියෙයි ඈ ලස්සනට ඇන්ද…. වදාගෙන දරු පැටව්

අහිමි සඳවත මහ රුකක් සේ සෙවන දුන්නු නුඹ  ගැන කියමි..ජීවිතේ යම්  දිනක ප්‍රේමයට පෙම් කලෙමි..අහිමි සඳවත ළඟින් තරුවක්ව බැස ගියෙමි..අහසක්ව නුඹ තවම මා රකින හැටි

ගජ මිතුරෝ දෙපිලට වී ඉත්තො බෙදා තරඟය දුන්නත් මිතුරා එක බත්පත දෙකට බෙදා කෑවා මතකද පෙරදා…. මේක තරඟයක් මිතුරා හිතේ කහට නැත කිසිදා කොහේ කොතන

සිනා හඬයි අවුරුද්දයි කොහෝ හඬින් දෙසවන් අපෙ සුවය විඳිද්දී එරබදු මල් පාට වලින් රටා මැවෙද්දී ගමේ ගැටව් කඩපිල්වල කැට පෙරලද්දී අවුරුදු කුමරා එනවා සිනා පිරෙද්දී…….

සතුට ගෙනෙන ඇය නව නිවසේ සිරිය ගෙනෙන කුමරිය කඩිසර පාටයි ගෙත්තම් කරනා සළුපිළි රුව වඩවයි නෙත පිනවයි අනාගතයේ රටට වටින දරුවකු තනනට වෙහෙසෙයි ගැබ්බර උසුලාගෙන

පතිනි ඇයයි දියණිය දැන් හැඩකාරයි ඇගෙ හැඟුමන් මනමාලයි දීගෙක දෙන කාලෙ ළඟයි මව්පියෝ මැසිවිලිත් නගයි…. හැමගෙම සිත් සතුට පිනයි මනමාලිය හැඩයි රුවයි නව නිවසේ පතිනි

රෝස මලක අඳෝනාව බඹර පහසක සුවය නොවිඳා මිලින වනු දැක කපුරු මල් පෙති සනුහරේටම නිගා කෙරුවා රෝස පඳුරක පවා අතු ඉති ඉපිද මැරෙනා දහම මලකට

මාත් දැන් මවක් වෙමි පුතෙක් මං පතමි… ගිනි ගහන ඉඩෝරෙක වසන්තය පතද්දී.. ඇත්  පොව්වො හීනවල ඔහේ දඟ කරද්දී.. රෝස මල් ඉල්ලමින් ඉරක් ඉඟි පාද්දී… අම්මෙ

දැය නංවන ඇය දිනවමු පුංචි මල් ගවුමකින් සැරසී ආච්චිගේ පස්සෙන්ම දුවපු කොමළ කෝමළ වචන ගළපා හැමෝගෙම සිත් සොරා ගනිපූ පුංචි ළදැරිය යුවතියකි අද දිවි මගට

පණ නළ රැකි බ්‍රැන්ඩික්ස් ගතට සවියක් නැතිව හිතත් ලෙඩ වූ දිනක රෝහලේ නතර වී තනිව ඉකිබින්දදා… රෝගයත් වැඩි වෙලා රුධිරයත් අඩුවෙලා මගේ ප්‍රිය පෙම්බරිය තනිවෙලා

මල්සරාගෙන් පිළිතුරක් මම: ආදරේ ගැන නියත අරුතක් සොයාගන්නට නොහැකි හින්දා මල් සරා හමුවෙන්න ආවේ දන්නවා ඇති කරුණු උන්දා ප්‍රේමයක් මැද මුලා වූ මට පිළිතුරක් ඕනේම