දඹදෙණියේ පෞරාණික උරුමය – දඹදෙණිය ශ්රී විජයසුන්දරාරාම රජමහා විහාරය මිහිඳු හිමියන් ඇතුළු ධර්මදූත පිරිස බුදු දහම ලංකාද්වීපයට රැගෙන ආවේ අද වැනි පොසොන් පුන් පොහොය දිනයකදීයි.
“நான் வாழ்க்கை என்ற பாடசாலையின் மாணவன்” ஒவ்வொரு நாளும் எமக்கு வாழ்க்கையில் புதிதாக ஒன்றைக் கற்றுக்கொள்ள வாய்ப்பு உள்ளது. தொடர்ந்து மாறிவரும் உலகில் அன்றாட வாழ்க்கை அனுபவங்களிலிருந்து பெற்ற அறிவைப் பயன்படுத்தி வாழ்க்கையில் வெற்றிப்
“මම ජීවිතය නම් පාසලේ ශිෂ්යයෙක්” සෑම දවසකම අපිට ජීවිතයට අලුතෙන් යමක් ඉගෙන ගන්න අවස්ථාව උදා වෙනවා. නිරන්තරයෙන් අලුත් වන ලෝකයක එදිනෙදා ජීවිතයේ අත්දැකීම්වලින් ලබා ගන්නා
තිරසර හෙටක් වෙනුවෙන් Net Zero ලංකාවේ ප්රමුඛ පෙළේ ඇඟලුම් නිෂ්පාදන සමාගමක් වන බ්රැන්ඩික්ස් තිරසර අනාගතයක් වෙනුවෙන් විශාල වැඩ කොටසක් කරමින් ඉන්න බව බ්රැන්ඩික්ස් පවුලේ සාමාජික
කඳුළු සඟවා හඬන අම්මා මහලු නිවසක දිවි ගෙවන නුඹේ අම්මා එදා නුඹ වෙනුවෙන් රැයෙත් දුක් වින්දා සීතල නොදැනෙන්න තුරුලු කර පොරවා අනේ නුඹ හදපු මව
මිහිරිතම තනුව ඇය සෙනෙහසක නාමයෙන් වැලඳ ගෙන සිව් බඹය තනන්නට නව ලොවක් රක්ත ලෙය හරවා කිරට සෙනෙහසට අරුතක් දී මිහිරිතම සප්ත ස්වරයෙන් කවියකට තනු ලියා
මතු බුදු වන අම්මා මුදු සුමුදු වදන් තුළ මගෙ ලෝකෙ සැනැස්සූ කප්පරක් දුක් දරන් හැම හිතම හිනැස්සූ උස්මහත් වනු බලන් නුඹේ කඳුළු වැළැක්වූ මහමෙරකි මගෙ
නිම් නැති සෙනෙහෙ විල දැලි ඉඳුල් පිහදදා චීත්තේ පිට පොටේ හැම උදේ ඈ තැබුවේ බුදුසරණ මගේ හිසේ බත්මුලට එතුවාට ඇගේ රස අත් ගුණේ අම්මා කවදත්
ගෝලීය උණුසුමට වැට බඳිමු ගෝලීය උණුසුම සහ දේශගුණ විපර්යාස කියන්නේ අපි වර්තමානයේ මුහුණ දෙන විශාලම පාරිසරික අභියෝග දෙකක්. පහුගිය දවස්වල ඉඳලා දැනෙන අධික උණුසුමෙන් මිනිස්සු
සිහින ලොවින් මිදෙන්නම් ලොවට සිනාසී ඉන්නම් සිතේ තැවුල් සඟවන්නම් සිහින ලොවින් නැගිටින්නම් තනිය මම විඳගන්නම් හදේ රිදුම් ඉවසන්නම් මා හද සනසා ගන්නම් හොඳින් බව පෙන්වන්නම්
නැඟණියට ඔවදනක් හීන ගොඩක් ගෙනැත් දීලා පාට පාට ලෝක මවලා අනන්තයම මවා පාලා නුඹේ හිතත් රවට්ටාලා හෙමි හෙමිහිට එන්න කියලා ලස්සන ලොකු තෑගි දීලා ආදරයෙන්
ලොවි කටු පිරුණු ගස්වලත් රස පිරී හැදුණ විට තැළුණු තරමට තවත් රස වෙවී දුන්නා මිස ඇහුවෙ කවුරු ද ඉතින් නුඹෙත් හිත රිදෙනව ද ලොවි වගේ
ජීවිතය යදිමි කරන සරදම් නොදැන හිටියට අනේ අවමන් විඳිනවා නිතර යනෙනා නොදත් මාවත රකුසු ඇස්දැයි හිතනවා කෑගසා හඬන්න සිතුණත් නෙතේ හංගා සිටිනවා නොනිදනා මහ රෑට
அன்புடன் பூமித்தாய்க்கு இயற்கையோடு இயைந்து வாழும் வாழ்க்கை மிகவும் பாக்கியமானது. இந்த பூமியில் பிறந்த ஒவ்வொரு மனிதனும் மிருகமும் இந்த இயற்கையின் பிள்ளைகள் ஆவோம். ஆனால் இயற்கைக்கு எத்தனை பேர் நன்றியுள்ளவர்களாக இருக்கிறோம்? குடிப்பதற்கு
මිහිතලයට ආදරයෙන් සොබාදහමට අවනතව ගෙවන ජීවිතය හරිම භාග්යවන්තයි. මේ මිහිමත ඉපදුණ සෑම මනුස්සයෙක් වගේම සත්ත්වයෙක්ම මේ සොබාදහමේ දරුවෝ. ඒත් කීයෙන් කී දෙනා ද ඒ සොබාදහම
அம்மாவுக்கு ஒரு பரிசு அம்மா என்பது வெறும் வார்த்தை மட்டுமல்ல. அது ஒரு விவரிக்க முடியாத உணர்வாகும். நீ இவ்வுலகிற்கு வருவதற்கு முன்பிருந்தே தாய் உங்களை வயிற்றில் சுமந்து கொண்டு அளவில்லாத அன்பைக் கொடுத்திருக்கிறாள்.
අම්මාට තෑග්ගක් අම්මා කියන්නේ වචනයක් විතරක් නෙමෙයි. ඒක විස්තර කරන්න බැරි විශාල හැඟීමක්. ඔයාව මේ ලෝකෙට එන්න කලින් ඉඳලම ඔයාව කුසේ දරාගෙන, කවදාවත් නොදැකපු ඔයාට
ඒ නිසාමයි නඩුව අහවර රස්නෙ හින්දා ඉන්න බැරි තැන ගිහින් ඇහුවා ඉරෙන් මං අද රවා බැලුවත් ඔහේ හිටගෙන කීවේ නෑමයි හදේ ඇති දුක රෑට සඳ