රසදියෙන් නිම වුණ බ්රැන්ඩික්ස් සලකුණේ කතාව වෙනස් වන ලෝකය එක්ක නිරන්තරයෙන් නව්යකරණය වන බ්රැන්ඩික්ස් තවත් වෙනසක් වෙනුවෙන් පියවර තැබුවා. අපි ඔයාලාට මීට කලින් කිව්වා රසදියෙන්
சிங்கள இலக்கியத்தின் விளைச்சலை அறுவடைசெய்ய பிரண்டிக்ஸின் மலரும் இலக்கியவாதிகள் “நான் புத்தகம் எழுத வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தவன் அல்ல, சிறுவயதில் இருந்தே எனக்கு முறைசாரா எழுத்துப் பழக்கம் இருந்தது. ஆசிரியர்கள் இதனை கண்டறிந்து,
සිංහල සාහිත කෙත අස්වද්දන බ්රැන්ඩික්ස් අංකුර සාහිතවේදියෝ “මං පොතක් කරන්න හිතන් හිටිය මනුස්සයෙක් නෙවෙයි, පොඩි කාලෙ ඉඳලා මගේ තිබුණා අවිධිමත් ලිවීමක්. ගුරුවරු දැකලා මාව දිරිමත්
ஆடை தொழிற்சாலை செய்தொழில் உயர் தொழில் மூன்று காலம் காட்டும் உற்பத்தி மூவாறு பந்தி சேர்ந்து உண்ணும் நித்தமும் உள்ள நிறைகுடம் கடிகார முட்கள் சுழற்சியிலே வந்து விழும் பொருட்கள் அத்தனையும் நாட்டின் வருமானமே
නිවා, නිවෙන්න කරන්නට කිසි දෙයක් නැති කල දහ අතේ හිස අත ගසා හිතන්නට බැරි නොයෙක් දේ ගැන තනිව හිඳිමින් සිතනවා… දරන්නට බැරි කඳුළු ලේ පොදි
ජීවිතේ මේ චාරිකාවේ කවුද තනියට නැවතුණේ තණපිඩක් මත සුසුම් සලනා, පිනි බිඳක් වැනි ජීවිතේ… නැගෙනතුරු හිරු සිනා සැලුවත්, නොදැන මියැදෙයි දහවලේ… කුමට තරහක් අනුන් පිළිබඳ,
විරාමය නමට ලියවුණු හැඟුම් මිදුණම අපිට අපිවත් නැති වෙනවා තනිය තනි මැකුමටම ආවම පන්හිඳෙන් කවි ලියවෙනවා නුඹට කැප කළ මගේ ආලය කාලයේ වැලි තැවරෙනවා මටම
අහිමි පෙම අත අල්ලන් ගිය ගව් දුර මා එක්ක ගිහින් බොහෝම අපට අපව හිමි නැති ලෙස මගෙන් ඉවත ගිය සඳ ඔබ අදහාගන්න බැරුව තවම බලා
නුඹට මා පරදිනා සුපෙම් හිත ළං ළංව ආදරය පවසනා නෙත් වසන් කර ඉන්න බැරිව මා පරදනා ඔය සෙනෙහෙ දිය ගඟකී නිතර මා නහවනා නිමක් නම්
යළි උපන් පිය සෙනෙහස කතා කරන ඔය ඇස් වල කිමිදෙන්නහිනා වෙවී උරහිස මත දැවටෙන්නතෙරක් නොමැති ආදර බස් මුමුණන්නතවත් පමා ඇයි අප අපගෙම වෙන්න සඳක් වෙලා
සුන්දර උදෑසන රන් හිරු කිරණ විහිදයි මුළු ගුවන් තලේ ඒ හිරු කිරණ සිපගෙන මේ මිහි මඬලේ මිණි කැට වගෙයි පිනි කැට ටික එළිය කළේ සුන්දර
ඒකපාර්ශ්වික ප්රේමය හිතක් තිබුණා මටහ් නුඹේ වන්නට දෑත් බැඳන් කොහොම ඉවසන්නද මං මට කලින් ඈ නුඹෙ අත අරං පිනක් නැති හැටි ඔබටත් මගේ ප්රේමය විඳින්නටත්
1.අවිස්සාවේල්ල බ්රැන්ඩික්ස් විශිෂ්ටයන්ගේ අභිෂේකය අවිස්සාවේල්ල බ්රැන්ඩික්ස් ආයතනයේ විශිෂ්ටයන්ගේ අභිෂේකය නමින් අපූරු වැඩසටහනක් සැප්තැම්බර් හත් වෙනිදා පැවැත්වුණා. එදින ජූලි හා අගෝස්තු මාසයන් වල වැඩිම කාර්ය සාධන
මම මා ගැන හිතන විදිය මම මාගේ මා මගේ කීවේ මගෙ අම්මාමට ලේ කිරි කර පෙව්වේ අම්මාජීවයකට උර දුන්නේ අම්මාමගෙ දුක සැප විඳගත්තේ අම්මා මා
සහිත බව විචිත්රවත් වූ බිනර මස, ග්රීස්ම සෘතුව නිම වී, ලබන්නා වූ වස්සානය, ග්රීෂ්මයෙන් බැට කෑ, සහෘදයන්ගේ හදවතට, නව සප්රාණිකත්වයෙන්, ගෙන දේමට යුහුසුළු වේ. එබැවින්
මතක අමතක කරන්න බෑ හිරු සඳු නැගෙන්නෙ, අවරට යන්න බලාගෙන… රළ වෙරළට ඇදෙන්නෙ, සයුරට යන්න බලාගෙන… කුසුමක් පිබිදෙන්නෙ, පරවෙනා බව දැනගෙන… නුඹ උනත් ළං වුණේ,
මට වගේම නංගිටත් අම්මවත් නැති වෙයිද? අම්මෙක්ට තුරුළු වී නිදන්නට සුවසේ කරපු පිං මදි නිසා ඉතිං පෙර සසරේ අම්මෙක්ව අහිමි වී ගියායින් පස්සේ දරුවෙක්ට කවුරුත්
මට අහිමි වසන්තය අහසක් සේ උසට සිතුවිලි පිරුණාට සයුරක් සේ ගැඹුරු මතකය තිබුණාට වෙන කාටත් වඩා සෙනෙහස පිදුවාට නුඹ් හිමි වුණේ මට නොව මගෙ මතකයට