![](https://viyaman.lk/wp-content/uploads/2022/02/02-1-300x111.png)
සමගිය බලයයි
සමගිය බලයයි පරදේසක්කාරයින්ට යටත්ව සිටි ලංකාවට කාගෙන්වත් පිළිසරණක් ලැබුණේ නෑ ජනතාවට හැල-හැප්පිලි මැද්දෙන් ජීවිත ගෙන ගිය
සමගිය බලයයි පරදේසක්කාරයින්ට යටත්ව සිටි ලංකාවට කාගෙන්වත් පිළිසරණක් ලැබුණේ නෑ ජනතාවට හැල-හැප්පිලි මැද්දෙන් ජීවිත ගෙන ගිය
සෙනෙහසේ උල්පත අහස් ගැබ තුළ හැංගු ආදරේ වැස්ස ලෙස මිහිපිටට දීලා නේක තුරු වැල් මලින් හැඩ කළ මහ වැස්ස වගේ අපේ අම්මා… වැටුණු වැහි දිය
ළමා ලොවට සොඳුරු හෙටක් ඉර හඳ තරු සේද වලාකුළින් පිරුණු අහස වගේ පුංචි පුංචි දූ පුතුනගේ ලෝකය ඒ තරම් අගේ සිර කරගෙන ඇතේ තබා නීතීවලින්
එකමුතුව රැකගනිමු නිදහස ජාතියෙන්වත් ආගමෙන්වත් කුළල් කා භේදය නොවී හිඳින තුරු එක ජාති ඇල්මෙන් එකම ධජයක් යටට වී විසල් බාධා ආවමුත් වට සැලි සැලී දණ
බත් ගස අවාරෙටත් ගම් හතකට තුන්වේලම පිරිමහන්න පොලොස් වගෙම කොස් වරකා පිරිලා තිබුණා නොවැ ඕසෙට හිතාමතා නිය පාරක් නොගහා ඉන්න පොරොන්දුවෙන් තාත්තා හැමදාම වැන්දෙ හිතේ
ප්රීතිමත් නත්තල සීත සුළං රැලි දසත හමන්නේ ගහ කොළ මල් අතු රිකිලි නටන්නේ තරුවක් පායා අහසේ දිලෙන්නේ දුප්පත් ගවලෙන තුළ ඉපදෙන්නේ මරියතුමිය පින්බර මව වන්නේ
කළුත් නැති සුදුත් නැති ‘අළු පාට’ තාල මැවෙන හැන්දෑවක මාල බැන්ද රන්දෝලක කාල රාමු අළු පාටින් මතක මැවෙනවා… සීත පොදක රස්නෙ දැනී නීල නයන පියන්
සියපතක් මෙන් පිබිදෙමු කියා ඵල නැති නොමැතිකම් ගැන විසිරි සිහිනෙක සැරි සැරූ දවා රිදවයි සිත වරින් වර මට ද මාවම නැති කෙරූ ලබා කුමකට මෙවැනි
ජීවිත පොතේ පිටු අතර ජීවිත පොතේ පිටු එකින් එක පෙරළුණත් මතකයේ රැඳුණු පිටු නැවත නැවතත් පෙරළා බැලූ සඳ සතුට කඳුළ ද රැඳී තිබුණා බොහෝ පිටු
බෑනාට ආදරෙන් සේද සළුපිළි මැණික් අභරණ වත පුරා දිස්නය දිදී දුරට පෙනුණේ සුදට දිලෙනා මලක් වාගෙ විල පිපී රත්තරන් හුය එකට තබලා දෙන්නගේ දෑඟිලි බැඳී
බ්රැන්ඩික්ස් අපේකමේ සෙනෙහසයි මේ උදේ රැයින් නැගිට, ඉරක් හඳක් නොදකින ටාගට් එක ටයිම් එකට ඉවර කරන්නට දෙවැනි නිවහන ගමක ඇදෙන අපට අගහිඟකම් මැද දහසක් පැතුම්
කියන්නම් ආදරේ ළමැද හරි මැද්දෙන් ම පළලා නුඹව හිත පතුලෙන් ම තියලා පරිස්සම් කරනවා සිතලා සුසුම් වැස්සක් කඩන් වැටිලා අහස පොළොවට වඩා දුර ඉම
හදෙහි රැඳි නත්තල සීනු රාවය දසත ඇසෙනා කිතුණු බැතියෙන් එකමුතු වුණා හිමවතින් රුක්ගොමු සැරසෙනා නත්තලෙහි සිරි අසිරි මැවුණා ළමා ලෝකය සිතැඟි පැතුවා සීයා නත්තල් තෑගි
නැඟණිය සොයා රුපියල් සතපා නැඟූ විට අගනුවරටපුරවර සිරි දුටු කලඅමතක වුණි ද නුඹ ආ මඟවිෂ බඹර තුඩුවලපහස ලද නොඉඳුල් මලඅතින් අත යවමින්උන් සොයයි කාසි යහමින්දිනක
නුඹ ගියා වෙන්වෙලා… පෙම් කළා හදවතින් නුඹ මගේ වූ නිසා නිමක් නැති ජීවිතේ මෙතෙක් දුර පියනඟා ගල් ගැසුණි හුන් තැනම එක් දිනක් මා එදා ඉමක්
හිමි සඳ පුරහඳ වෙලා මගෙ ලෝකෙට පායන්නකුසුමක් විලස හද මල වෙත පිබිදෙන්නතරුවක් නේද එළියක් මට ගෙන දුන්නලෝකෙම නුඹයි මගෙ හදවතේ නුඹ ඉන්න දෙවිඳුන් නුඹයි මම
අවසරද? හන්තාන සුළඟේ නුඹේ දෑත අල්ලාන යන්න ආසයි දිනෙක ඔබ එක්ක අනන්තෙට කඳු මුදුන සිසාරා දඟ කරන මේ හැඟුම් පවසාවි සවනතට මගේ ආදරේ නුඹට සිප
බොඳ වූ සිහිනය සොඳුරු දවසක තිබූ සෙනෙහස නුඹට අමතක වුණාදෝ තුටින් දිවි ගඟ ගලා යද්දී මතක සටහන් මැකීදෝ ඈත භවයෙම නුඹම පතමින් ආව කුමරිය එපාදෝ
දහසක් දුක් දැරූ රැජිනකි නුඹ මට දස මාසයක් කුස තුළ මා දැරුවා ද කැත කුණු මගේ නිතරම අත ගෑවා ද බඩට නොකා මා හට බත්
මගේ ගම වන රොද තුළින් ඇදෙනා පොඩි කුරුල්ලනේ සුන්දර ගමකි පිහිටා ඇති යසට අගේ ගමන යන්න වෙල්යායක් මැදින් දිගේ පිහිටා ඇති ගෙයකි ලියනා තරුණ මගේ
සහෝදර ප්රේමයට කුමට තව උපමා මහ රෑට දිලුනත් අහසේ තරු බොහොමකැකුළු මල් තැළෙනවා මඟ තොටේ තවමහමුවුණත් දෙමව්පියෝ නමට ඒ නරුමදරුවන්ට වෙනවා ගෙවන්නට කරුම… එකම එක